المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )

182

اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )

هاشم دستور داد تا شتر قرمز پرشيرى را به او دادند كه پنج شكم از بچه‌هاى آن بدنبالش بودند و كليهء آنها آبستن بودند ، نيز آن حضرت امر كرد تا تعداد ( 100 ) ميش شيرده به آن اعرابى دادند ، بدن او را از حله‌هاى صنعا و عدن پوشانيد . آنگاه هاشم عليه السّلام به اعرابى فرمود : اگر خدا مرا تا زمان عملى شدن معنى اين خواب بتأخير انداخت تو را بزرگ عرب ميگردانم . موقعى كه شب شد حضرت هاشم در عالم خواب ديد : گويا براى آن حضرت علمى بلند شد و آن بزرگوار آن علم را بر درب خانهء خود نصب كرد و گويا : شعلهء آتشى از پشت آن حضرت خارج شد كه دنيا به جهت آن نورانى گرديد و هيچ‌يك از جن ، انس ، پرنده و وحوش باقى نماند مگر اينكه در زير آن بيرق بر قرار گرديد تا اينكه گوسفند گرگ را شاخ زد و سگ بر شير درنده بانگ زد و كليهء آنها در يك مكان آب آشاميدن وارد گرديدند . حضرت هاشم شنيد كه هاتفى ميگويد : اى ابو نضله ! اين شعرى است كه به خط فرد على رغم بينيهاى اشخاصى كه فرقه فرقه گرديدند نوشته خواهد شد ( و آن اين است ) سيظهر محمود و ينصر ناصره « 1 » همين‌كه حضرت هاشم عليه السّلام آن شب را صبح كرد دستور داد تا منادى در ميان قبائل مكه ندا در داد ( و گفت : ) اى گروه فرزندان نضر بن و كنانه و اى اشخاصى كه از قبيله‌هاى مكه در مكه ساكن هستيد ! هيچ كدام از شما از اين نداى من تخلف نكنيد .

--> ( 1 ) يعنى به زودى شخص پسنديده‌اى ظهور مىكند و يارى كنندهء خود را يارى خواهد كرد - مترجم .